Wim Sonneveld



De koningin van Lombardije

De koningin van Lombardije 
Ging in haar rijtuig, ging in haar rijtuig 
De koningin van Lombardije 
Ging in haar rijtuig rijen 

Ze wuifde naar links en ze wuifde naar rechts 
Ze wuifde met haar hand 
En 's avonds ging ze slapen 
In een zilveren ledikant 

En als ze sliep dan wuifde ze nog altijd met haar 
Altijd met haar hand 

De koningin zei bij d'r eigen 
"Altijd dat wuiven, altijd dat wuiven" 
De koningin zei bij d'r eigen 
"Laat ze de wim wam krijgen" 

Toen liet ze een hand vervaardigen 
Bij een poppenfabrikant 
Een hand die in z'n eentje woof 
Van de een naar de andere kant 

Ze zond haar rijtuig door de stad met enkel maar die 
Enkel maar die hand 

Maar op een woensdag reed die wagen 
Tegen lijn zeven, tegen lijn zeven 
"Ralalaboem", zo zei die wagen 
En alle mensen klagen 

Een grote brancard van EHBO 
Was dadelijk bij de hand 
Ze dromden naar het rijtuig 
Maar wat kregen ze het land 

Want voor 't gebroken raampje was allenig maar die 
Enkel maar die hand 

Toen de ministerraad dat hoorde 
Van Lombardije, van Lombardije 
Toen gingen ze met hoge boorden 
De koningin vermoorden 

Maar zeg eens wat gebeurde er met die hand 
Die hebben ze op 't graf gezet, zo rechtop in 't zand 

Als u naar Lombardije gaat dan ziet u nog die 
Ziet u nog die hand 

Bovenkant pagina
Wim Sonneveld startpagina