|
Beste mensen, Gisteren waren we voor het eerst te gast in Diest, waar we in samenwerking met Kris Hazenbosch een trainingsdag hebben georganiseerd. Ik kan wel zeggen dat we kunnen terugkijken op een geslaagde dag met prima weer (ongeveer 19 graden, weinig zon, maar droog en weinig wind) en een uitstekende opkomst. Aanwezig waren: Kris Hazenbosch (organisator), Fabian Hume (trainer), Tristan Van Hove (die 's middags de drankenpost bemande), Peter Van Hove, Jean-Pierre Roolant, Jean-Paul Roolant, Liesbet De Smet, Sandra Maas, Patrick Demaerschalk, Chris Glassee, Jef Glassee, Guido Vermeir, Stany De Roeck, Ron Budy, Annelies Sarrazin met partner Steve en tenslotte ikzelf (trainer). Totaal 17 personen. Wij verzamelden ons op een wel heel aparte locatie, namelijk in 't Wit Huis, een inloophuis voor drugsverslaafden. Dus overal aan de wanden spreuken om je te laten testen en geen spuiten te gebruiken, enz. We leken wel professionele wielrenners. Enfin, nadat iedereen aanwezig was, zijn we ongeveer een kilometer door het mooie centrum van Diest gaan wandelen, o.a. langs een kasteel (vroeger van Nassau) en door een park met een klimmetje erin. Bij de piste aangekomen, bleek deze afgesloten. Kris bleek echter voor hetere vuren gestaan te hebben en na een sluipweggetje door een hek heen en een sprong van een muurtje af, waren we binnen. Daar begonnen we met de warming up in 2 groepen. De meeste aanwezigen waren redelijk nieuw en gingen met mij mee om de snelwandeltechniek te oefenen. De anderen snelwandelden en liepen ongeveer 6 ronden in. Hierna werden er diverse lenigheids-, kracht- en technische oefeningen gedaan, waarna we diverse snelwandeldrills deden. De warming up werd afgesloten met de zogenaamde 'slang', waarbij je achter de leider aan moest wandelen en deze allerlei bochten over de piste mocht nemen. Na 15 sec. moest de voorste achteraan sluiten en was er een nieuwe leider die richting en tempo bepaalde. Na de warming up was er een korte pauze, waarbij even overgegooid kon worden met een frisbee of voetbal. Intussen hingen Fabian, Tristan en ik de 7 cijfers op voor het interval-spel, de zogenaamde 'dobbelstenenloop'. De groep werd in duo's onderverdeeld. Elk duo moest proberen in 20 minuten zoveel mogelijk punten te scoren. Met een dobbelsteen moest je bepalen naar welk station je moest snelwandelen, gooide je hetzelfde aantal ogen als waar je stond, dan moest je naar station 7. Je moest dus altijd naar een ander station. Wie de meeste volledige straten had (bij een straat heb je elk station van 1 t/m 7 bezocht), zou waarschijnlijk de winst pakken en dat kwam ook uit: Sandra en Liesbet 162 punten (7 straten + 22 losse stations) Patrick en Peter 153 punten (6 straten + 33 losse stations) Kris en Guido 149 punten (6 straten + 29 losse stations) Jef en Chris 141 punten (6 straten + 21 losse stations) Jean-Pierre en Jean-Paul 137 punten (6 straten + 17 losse stations) Annelies en Steve 116 punten (5 straten + 16 losse stations) Stany en Ron 82 punten (3 straten + 22 losse stations) Hierbij zij opgemerkt dat Stany en Ron waarschijnlijk niet alle stations hebben genoteerd en dat Annelies onderweg last van haar knie kreeg. Anders hadden deze twee teams waarschijnlijk meer in de buurt van de andere teams geeindigd. Na een ronde rustig uitlopen en wat stretching gingen we terug naar het witte huis (dit keer langs een iets gemakkelijkere sluiproute), waar Stany ons trakteerde op gebak. Verder had Kris allerlei soorten drinken klaargezet. Prima de luxe zou ik zeggen. Verder deelde ik wat literatuur uit, o.a. over buikspieroefeningen en enkele artikelen over diverse soorten bijgeloof van sporters. Tijdens de lunchpauze vertrokken Annelies en Steve. Verder kwamen Ilse (de partner van Kris) en hun zoon langs, zij gingen met Fabian en Tristan de bevoorrading bemensen. Kris had een mooi parcours uitgezet, dat begon bij een matrassenwinkel (ongeveer 100-150 meter vanaf het witte huis) en dat twee heuvels kende, een korte heuvel met ongeveer 10-15 meter hoogteverschil en op het eind een stuk 'traag vals plat' van enkele honderden meters. Verder zat er een stuk kasseien in. De ronde was volgens hem 6,52 km (Jef mat over 3 ronden 18,7 km). De ronde ging deels door een natuurgebied en was redelijk afwisselend. Kris had zelfs de kilometers aangegeven. Al gelijk was duidelijk dat verschillende deelnemers aan de duurloop er vol ingingen. Peter zette er gelijk een stevige pas in en hij kreeg Guido, Stany, Jean-Paul en Jean-Pierre achter zich aan. Stany en Jean-Paul liepen verkeerd en verloren zo 5 minuten (ze wandelden 453m meer). Sandra, Liesbet, Patrick, Ron, Jef en Frank bleven tot de 1e ravitailleringspost na ruim 3 km bij elkaar, maar omdat de een wat langer de tijd nam om wat te drinken/eten viel die groep daar uit elkaar en toen van voren bovendien versneld werd, kregen Liesbet, Sandra en Frank het gat met de anderen niet meer dicht. Chris volgde kort achter hen. Van de deelnemers heb ik uiteindelijk de volgende tijden genoteerd. Guido 3 ronden 1.35.20 Stany 3 ronden 1.52.-- (incl. 5 min. verkeerd gelopen) Jean-Pierre 3 ronden 1.53.-- Peter 3 ronden 2.06.27 Kris 3 ronden 2.08.-- Patrick 3 ronden 44.15 / 1.27.20 / 2.09.45 Ron 3 ronden 44.15 / 1.27.20 / 2.09.45 Jef 3 ronden 44.15/ ????? / 2.16.42 Liesbet 2 ronden 45.11/ 1.32.-- Sandra 2 ronden 45.11/ 1.32.-- Jean-Paul 1 ronde 36.-- (incl. 5 min. verkeerd gelopen) Frank 1 ronde 45.11 Chris 1 ronde 50.-- Hierbij moet wel worden aangetekend dat er zeer verschillende wandelstijlen werden gehanteerd. Misschien is het een goed idee als er volgende keer bij de duurloop iemand meefietst die tijdens de duurloop wat technische aanwijzingen kan geven. Overigens nog een compliment aan de voortreffelijk verzorgde ravitaillering: er kon elke ronde uitgebreid gegeten en gedronken worden. In het witte huis waren prima douches en alles was goed schoon. Rond 16.45 uur vertrokken de eerste deelnemers naar huis. Terugblikkend denk ik dat het mooi is dat er zo veel belangstelling voor deze training was. We hebben met de trainingen in Herentals, Duffel, Diest en ook Maldegem (de training die Peter heeft georganiseerd) nu weer wat nieuwe mensen geinteresseerd in het snelwandelen. Hoewel er technisch nog zeker veel te leren valt, denk ik dat we het positieve mee kunnen nemen, dat er nu een behoorlijke groep is die elkaar weer gevonden heeft. Omdat ook in Wallonie weer wat nieuwe mensen zijn begonnen met snelwandelen, denk ik dat de sport in Belgie de weg omhoog weer ingeslagen is. We zijn er nog lang niet, maar een begin is in ieder geval gemaakt. Bovendien was het gisteren een leuke, enthousiaste groep. Kris en Ilse hartelijk bedankt voor de goede zorgen en de prima organisatie. Met vriendelijke groet, Frank van Ravensberg |