Artikel uit Apeldoornse Courant van 20-02-2003 Snelwandelaar moet vooral een dikke huid hebben Opzij, opzij, opzij door Anton van Gerner 22 FEBRUARI 2003 - EMMELOORD - Wel eens van Harold van Beek gehoord? Niet? Okee, een hint. Het is een atleet die inmiddels 31 nationale titels op zak heeft. Er gaat nog geen belletje rinkelen? Het zegt alles over de status van het snelwandelen in Nederland. 'Het is een onderdeel van de atletiek, maar in wedstrijden hoort snelwandelen er amper bij', weet ook Aad van Leeuwen. Sinds een jaar of vijf doet hij aan snelwandelen. Dochter Liesbeth (14) en zoon Sander (10) zijn inmiddels ook enthousiast. Maar in de wijde omtrek van Emmeloord zijn zij de enigen. 'In het noorden zitten er nog twee', zegt Van Leeuwen. Snelwandelen is eigenlijk alleen in het westen en in het zuiden enigszins populair, voor zover dat woord al van toepassing is. Bij AV NOP is Van Leeuwen dus een eenling. 'Ik train bij de middenafstandslopers. Wat zij hardlopend doen, doe ik snelwandelend. Je moet het maar een beetje van je afzetten dat je een eenling bent. Bovendien ben ik ook niet zo gevoelig voor op- en aanmerkingen.' Want de snelwandelaar moet wel een dikke huid hebben. 'Bij AV NOP is het geaccepteerd, maar elders wordt er wel eens lacherig over gedaan.' Liesbeth merkte dat bijvoorbeeld bij de Jeugd Olympische Dagen, waar zij als Nederlands kampioene 2002 - als C-juniore kreeg ze dispensatie om bij de A/B-junioren mee te doen en won ook nog - van de partij was. 'Dan pak ik ze gewoon terug met iets anders', reageert ze fel. En kom bij Aad van Leeuwen niet aan met de opmerking dat snelwandelen er nogal onnatuurlijk uitziet. 'Dan worden we een beetje kwaad. Snelwandelen is juist een efficiënte manier van voortbewegen. Je kunt een redelijke snelheid per uur halen, zonder dat het erg veel moeite kost in verhouding tot hardlopen.' De kracht van een goede snelwandelaar: soepel in de heupen en een goede techniek, gekoppeld aan een goede conditie. 'Want je hebt wel een aantal maanden nodig om de techniek goed te beheersen', weet Van Leeuwen, die zelf vijf jaar geleden door knieproblemen richting het snelwandelen werd gedreven. 'Ik heb het altijd wel mooi gevonden. Maar met hardlopen kreeg ik last van mijn knie. Met snelwandelen is die belasting minder, omdat je dichter bij de grond blijft.' Het is immers verboden te 'zweven'; er moet altijd contact zijn met de grond. Een tweede belangrijke eigenschap van het snelwandelen is dat het been gestrekt de grond moet raken. 'Als je vermoeid raakt, is het wel eens moeilijk die strekking van de knie vol te houden. Dan heb je gauwer de neiging om er tegen te zondigen', biecht Van Leeuwen op. Bij het Nederlands kampioenschap 50 kilometer, vorig jaar, lette de jury minder scherp op de veteranen in de achterhoede, tot vreugde van Van Leeuwen die als elfde binnenkwam bij de 50-plussers. Morgen is het Nederlands kampioenschap snelwandelen in Zaandam. Van Leeuwen ziet voor zichzelf een negende of tiende plaats weggelegd bij de veteranen. Liesbeth probeert, opnieuw met dispensatie, haar titel bij de A/B-meisjes te prolongeren, al weet ze dat de concurrentie vorderingen heeft gemaakt. 'In ieder geval een medaille', zo zijn haar verwachtingen. Voor de jongens-pupillen is er nog geen officieel NK, maar het moet al raar lopen wil Sander van Leeuwen de open wedstrijd in Zaandam niet winnen. 'Ik zou wel meer tegenstand willen hebben in mijn eigen leeftijdsgroep', mijmert Liesbeth. Clubgenootjes lopen wel eens een stukje mee, maar daar blijft het bij. Aan de andere kant: hoe minder concurrentie, hoe sneller dat record van Harold van Beek in beeld komt. Nog dertig titels te gaan. Altijd contact met de grond is een voorwaarde bij het snelwandelen. Aad, Liesbeth en Sander van Leeuwen (vlnr) oefenen op de baan van AV NOP in Emmeloord. Morgen doen zij mee aan het Nederlands kampioenschap snelwandelen in Zaandam.

Uitslagen Krantenartikel NHD 24 febr Krantenartikel NHD 28 febr Startpagina