Snelwandelen blijft ondergeschoven kindje


Foto Joop Boek Van onze medewerker PETER VAN DEN DONGEN

ZAANDAM
Is er nog toekomst voor de snelwandelsport? Op die vraag werd zondagmiddag met de nodige terughoudendheid gereageerd in de Zaandamse sporthal De Vang, waar AV Zaanland de Nederlandse indoorkampioenschappen hield.
Want de snelwandelsport zit sinds een jaar of tien in een diep dal. Atletiekverenigingen gunnen deze tak van sport hoegenaamd geen aandacht, de sport kent landelijk slechts honderd beoefenaars (waarvan velen de veteranenleeftijd hebben bereikt) en op olympisch niveau beent geen enkele Nederlandse snelwandelaar het mondiale niveau ook maar een beetje bij.
Toch kan de 43 sporters die zondag een gooi naar het Nederlands kampioenschap deden allerminst gebrek aan enthousiasme worden aangerekend. Snelwandelen blijkt een tak van sport die in veel gevallen door zoons of dochters van de huidige lopers wordt beoefend. Dat de sport daarbij door omstanders en kennissen als 'vreemd' wordt ervaren nemen de sportlieden doorgaans op de koop toe. Want de niet alledaagse houding die zij aannemen om de meet te bereiken staat veelal garant voor glimlachend en schouderophalend gedrag.
De meest succesvolle Zaanse snelwandelaar bleek de Zaandamse Isabel Eken. De zestienjarige Havo-scholiere eindigde op de tweede stek in de categorie 3000 meter junioren AB. Op zes seconden van de Emmeloordse Liesbeth van Leeuwen. ,,Het lukte mij niet om Liesbeth te achterhalen. Zij heeft een heel mooie techniek en heeft mij verslagen omdat haar paslengte groter is. Aanvankelijk dacht ik ook nog achter mijn clubgenote Rieke van Run te belanden, maar zij eindigde zelfs twee plaatsen achter mij. Mijn techniek is nog lang niet goed. Een juiste techniek is het gevolg van een goede conditie en het toepassen van een juiste paslengte. Jammer, maar mijn studie gaat voor. Dan maar wat minder conditie.''
De naam Eken kwam drie maal voor in het wedstrijdprogramma. Want ook zus Alicia en broer Julien stonden zondag klaar om succes te boeken. De twaalfjarige Alicia eindigde als derde in de categorie pupillen, Julien bezette in een veld van tien snelwandelaars de vierde plaats bij de CD-junioren.
,,Ik ga hier echt niet over lopen opscheppen'' meende Liesbeth van Leeuwen, de kersverse Nederlandse kampioene bij de junioren A/B, die voor het oog van slechts vijftig kijkers als eerste het 110 meter lange parcours na 27 ronden achter de rug had. De jongste van de zes deelneemsters kreeg onderweg last van kramp, maar liep de strijd succesvol uit. ,,Mijn klasgenoten lezen het wel op de kabelkrant bij ons in Emmeloord. Zij begrijpen niet helemaal waar ik mee bezig ben. Zij lachen maar een beetje zodra ik iets over mijn sport vertel.'' Ook hier sprak vooral het familiegevoel mee. Want ook broer en vader Van Leeuwen snelwandelden mee in de Zaandamse sporthal.

Doodgezwegen
,,Zolang er geen aanwas is spreekt de snelwandelsport beslist niet tot de verbeelding'' meende de Sliedrechtse Peter Hopman. Er is geen enkele internationale steun en de Koninklijke Nederlandse Atletiek Unie (KNAU) doet helemaal niks. In Duitsland en Nederland valt de belangstelling allemaal nog wel mee. Maar in Nederland worden de zelfs de uitslagen van het NK door de media niet eens genoemd. In feite worden wij gewoon doodgezwegen. Bovendien zijn we in Nederland niet eens in staat om de olympische standaard te halen. Pedro Huntjes is Nederlands kampioen met een tijd van 4.45 op de vijftig kilometer. De olympische limiet ligt echter rond de vier uur. Dat scheelt zo maar even drie kwartier. Ik zou op dit moment niet weten welke Nederlandse loper die limiet zou kunnen halen. Die is er gewoon niet.''

Bron: NHD, dinsdag 26 febr 2002

Bovenkant pagina
Startpagina
Laatst bijgewerkt op: 05.01.2005