Tigch in de lappenmand
Controle op 29 december
Hoe het kwam

Controle op 29 december
Vrijdag 29 december moest ik me weer in het ziekenhuis melden voor controle.
Eerst een foto van mijn enkel en daarna ondezoek door een arts. Alles zag er goed uit.
Er werd afgesproken dat ik woensdag 3 januari terug moet komen om de hechtingen er uit te laten halen.

Dan ook nog even de foto van het ijzerwerk in mijn enkel.
Aan de voorkant een plaatje, dat met 6 schroeven aan mijn scheenbeen vastgezet is.
Aan de achterkant een flinke lange schroef en daar tussenin nog een stangetje.
Al met al zal het flink gaan piepen als ik nog eens op Schiphol door een controle poortje moet






Hoe het kwam

Toen ik een week voor de kerst op mijn fiets onderweg was naar de training bij DEM, ging ik onderuit, vlak bij de Laan der Nederlanden, waar ze aan het bouwen zijn, en ook bezig zijn met het leggen van rioolbuizen in de weg. Ik kwam met mijn fiets precies op mijn rechterenkel terecht. Toen ik op straat lag, zag ik het meteen al. Mijn voet lag helemaal opzij. Dat zat verkeerd.
Opstaan ging ook al niet meer. Gelukkig kwamen er niet veel later enkele mensen langs, en ik vroeg of ze een ambulance voor me konden bellen. Die was er gelukkig snel, want ik verging wel van de pijn. Er waren intussen ook enkele kinderen langs gekomen, en die had ik gevraagd of ze naar de atletiekbaan wilden lopen om te zeggen dat ik waarschijnlijk wel niet zou komen. En van de toeschouwers wilde zich wel over mijn fiets ontfermen, en ik werd de ambulance ingeschoven.
De ambulancebroeders hadden ook al snel in de gaten wat er aan de hand was. Ik kreeg een morfinespuitje tegen de pijn, en mijn voet werd in een noodspalk gestopt. In het Rode Kruis Ziekenhuis werden meteen foto's gemaakt, en het resultaat was dat er geopereerd moest worden.
Ik ging toen onder het mes, er werd geboord, en getimmerd, en het resultaat is dat er nu een flinke hoeveelheid ijzer in mijn enkel zit waardoor alles weer een beetje op zijn plaats gekomen is. Het gevolg is wel dat ik zes weken lang niet op mijn voet mag staan, en me die zes weken dus met krukken moet zien voort te bewegen. Je komt daarmee niet snel vooruit, maar ik zal maar zeggen: soort zoekt soort.
Nu woont al mijn familie in het noorden van Friesland, zo tegen de grens van Groningen aan, en dat is het niet handig als je zonder schone onderbroeken en zonder scheergerei in je sportkleren in Beverwijk in het ziekenhuis ligt. Voor de operatie had ik juf Tracy gebeld, en die beloofde de volgende dag de huissleutels te komen halen om zodoende wat spullen uit mijn flat te kunnen gaan halen. Ze kwam me alles brengen wat ik nodig had, ook de volgende dagen, en toen ik donderdags mocht gaan oefenen met het krukken lopen, zorgde ze dat er krukken kwamen.
Vrijdag middag mocht ik gelukkig naar huis. Een van mijn broers kwam me halen, en na nog wat spullen uit mijn huis opgehaald te hebben, zijn we naar Friesland gereden, waar ik nu ben op de boerderij waar ik heel vroeger eens geboren ben. Het verblijf in Friesland zal niet al te lang duren. Op vrijdag 29 december moet ik voor controle weer in het Rode Kruis ziekenhuis zijn. Daarna ga ik naar mijn eigen flat. Het lopen op krukken gaat nu al prima, en dat zal dan nog wel wat beter gaan.

Binnenkort zal ik proberen ook een foto van het ijzerwerk in mijn enkel op de website te zetten, maar ik heb hier geen scanner bij de hand.
Rest mij iedereen die dit nog voor de kerstdagen leest, fijne dagen toe te wensen, en gezien mijn medische verleden van de laatste paar jaren, heb ik voor iedereen eigenlijk maar n wens voor het nieuwe jaar:
Allemaal een gezond 2007

Mocht er meer nieuws te melden zijn dan zet ik dat binnenkort wel op de website

Tigch

Bovenkant pagina
Terug
Laatst bijgewerkt op: 29.12.2006